Böyle bir konu açmak istemezdim ama yaşadığım şeyleri size yazacam sizce benmi abartıyorum çokmu hassas kırılgan oldum tarafsız bir yorum istiyorum. 6 aylık bir anneyim doğumdan çıktıdan hemen sonra annem eve dinlenmeye uyumaya gitti beni o halde bırakıp. Yanımda kardeşim ve görümcem vardı sadece. Sezeryan oldum çok ağrılarım vardı ilk ayağa kalkış anımda hiç birinde annem yanımda değildi evdeydi dinlenmeye gitmişti gece bana refakatçi kalacağı için (sözde) akşama doğru geldi. Görümcemde gece yanımda refakatçi kalmak istedi iyikide kalmış gece boyunca annem full uyudu yine her anımda görümcem vardı her tuvalete kalktığımda beni görümcem götürüp getirdi bebeğim ağladığında görümcem kucağına aldı. Annem naptı uyudu 
Neyse çok üzerinde durmadım o an
Şimdi ise çok hastayım ayağa kalkacak halim yok 2 gündür annemde kalıyordum bebeğime o baktı ama böyle bir gönülsüz gibi sanki yükmüşüm gibi hissediyorum bebeğim sürekli kucak istiyor annem off yoruldum oğlum off şöyle böyle deyip duruyor bende alınıyorum ister istemez ve hasta halimle ayağa kalkıp çocuğumu kucağıma alıyorum annem yorulmasın diye. Dün görümcem hasta olduğumu öğrenince bana gelin kalın 1 gecede ben bakarım çocuğu sende dinlen dedi neyse gittik görümcemde full yattım dinlendim bir kez bile of pof demedi yoruldum demedi ve ben dün görümcem sayesinde 24 saat dinlenebildim. Neyse bu sabah tekrar annemlere geldik hala iyileşmedim çünkü. Peki annem napıyor şuan uyuyor Alerji hapı içmiştim çok uyku yaptı gecede çocuğa bakacam ben biraz uyuyim dedi ve 2 saattir uyuyor. Yani bilmiyorum ben mi abartıyorum ya görümcem den daha fazla şefkat görüyorum destek görüyorum annemden çok soğudum mecbur kalmasam asla evine gelip kalmam hatta kendime söz vermiştim kalmayacam diye ama hasta olunca mecbur kaldım. Bide sözde hep beni çağırır bize gel ben bakayım falan filan diye ama gidince of poff eksik olmaz. İçim gercekten anneme karşı çok soğudu oturup sohbet edesim bile gelmiyor sizce ben mi beklentiyi çok yüksek tutuyorum
Neyse çok üzerinde durmadım o an
Şimdi ise çok hastayım ayağa kalkacak halim yok 2 gündür annemde kalıyordum bebeğime o baktı ama böyle bir gönülsüz gibi sanki yükmüşüm gibi hissediyorum bebeğim sürekli kucak istiyor annem off yoruldum oğlum off şöyle böyle deyip duruyor bende alınıyorum ister istemez ve hasta halimle ayağa kalkıp çocuğumu kucağıma alıyorum annem yorulmasın diye. Dün görümcem hasta olduğumu öğrenince bana gelin kalın 1 gecede ben bakarım çocuğu sende dinlen dedi neyse gittik görümcemde full yattım dinlendim bir kez bile of pof demedi yoruldum demedi ve ben dün görümcem sayesinde 24 saat dinlenebildim. Neyse bu sabah tekrar annemlere geldik hala iyileşmedim çünkü. Peki annem napıyor şuan uyuyor
Alerji hapı içmiştim çok uyku yaptı gecede çocuğa bakacam ben biraz uyuyim dedi ve 2 saattir uyuyor. Yani bilmiyorum ben mi abartıyorum ya görümcem den daha fazla şefkat görüyorum destek görüyorum annemden çok soğudum mecbur kalmasam asla evine gelip kalmam hatta kendime söz vermiştim kalmayacam diye ama hasta olunca mecbur kaldım. Bide sözde hep beni çağırır bize gel ben bakayım falan filan diye ama gidince of poff eksik olmaz. İçim gercekten anneme karşı çok soğudu oturup sohbet edesim bile gelmiyor sizce ben mi beklentiyi çok yüksek tutuyorum