Merhaba kızlar,
Bir süredir içimde tutup kimseyle paylaşamadığım bir konuyu yazmak istiyorum. Belki yaşayan vardır, belki bana yol gösterirsiniz.
Hamileyim ve bu süreçte duygularım gerçekten çok yoğun. Eşimi çok seviyorum, ona karşı sevgim ve yakınlık ihtiyacım arttı. Bazen sadece sarılmak, yakın olmak, onunla temas etmek istiyorum. Ama bu duygular bazen içimde karışıyor ve beni zorlayabiliyor.
Bir gün eşimle birlikte olduk. Her şey normaldi, güzeldi. Ertesi gün ise ben hâlâ o yakınlık hissini üzerimden atamamıştım. O gün eşim evde yokken, duygularımı bastırmakta zorlandım ve yanlış bir şekilde kendi kendime bu duyguyu bastırmaya çalıştım. O an yaptığım şeyin doğru olmadığını fark ettim ama durduramadım. Sonrasında da çok utandım, çok pişman oldum.
Asıl zor olan kısım şu oldu: Eşim daha sonra telefonumdan bir şeye bakmak isterken, o sayfanın açık kaldığını gördü. O an yerin dibine girdim. Ne diyeceğimi, nasıl açıklayacağımı bilemedim. Sanki çok büyük bir hata yapmışım gibi hissettim. Oysa eşime karşı hiçbir sadakatsizliğim, kötü niyetim yoktu. Sadece duygularımı yönetememiştim.
Şimdi kendimi sürekli sorguluyorum:
“Bu yaşadığım normal mi?”
“Hamilelikte böyle hissetmek olur mu?”
“Ben yanlış bir insan mıyım?”
Gerçekten çok utanıyorum ama aynı zamanda bunun sadece benim başıma gelmediğini bilmeye ihtiyacım var. Bu duygularla baş etmeyi bilen, yaşamış olan varsa bana yol gösterebilir mi?
Bir süredir içimde tutup kimseyle paylaşamadığım bir konuyu yazmak istiyorum. Belki yaşayan vardır, belki bana yol gösterirsiniz.
Hamileyim ve bu süreçte duygularım gerçekten çok yoğun. Eşimi çok seviyorum, ona karşı sevgim ve yakınlık ihtiyacım arttı. Bazen sadece sarılmak, yakın olmak, onunla temas etmek istiyorum. Ama bu duygular bazen içimde karışıyor ve beni zorlayabiliyor.
Bir gün eşimle birlikte olduk. Her şey normaldi, güzeldi. Ertesi gün ise ben hâlâ o yakınlık hissini üzerimden atamamıştım. O gün eşim evde yokken, duygularımı bastırmakta zorlandım ve yanlış bir şekilde kendi kendime bu duyguyu bastırmaya çalıştım. O an yaptığım şeyin doğru olmadığını fark ettim ama durduramadım. Sonrasında da çok utandım, çok pişman oldum.
Asıl zor olan kısım şu oldu: Eşim daha sonra telefonumdan bir şeye bakmak isterken, o sayfanın açık kaldığını gördü. O an yerin dibine girdim. Ne diyeceğimi, nasıl açıklayacağımı bilemedim. Sanki çok büyük bir hata yapmışım gibi hissettim. Oysa eşime karşı hiçbir sadakatsizliğim, kötü niyetim yoktu. Sadece duygularımı yönetememiştim.
Şimdi kendimi sürekli sorguluyorum:
“Bu yaşadığım normal mi?”
“Hamilelikte böyle hissetmek olur mu?”
“Ben yanlış bir insan mıyım?”
Gerçekten çok utanıyorum ama aynı zamanda bunun sadece benim başıma gelmediğini bilmeye ihtiyacım var. Bu duygularla baş etmeyi bilen, yaşamış olan varsa bana yol gösterebilir mi?